Placówki KRUS

Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego jest instytucją państwową. To duża instytucja, w której ubezpiecza się wiele milionów rolników. Dlatego też KRUS musi działać w określony sposób – oczywiście w sposób zgodny z przepisami prawa.
Istotna jest także organizacja KRUS – u i jego struktura organizacyjna. Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego tworzona jest przez:
• centralę,
• oddziały regionalne,
• placówki terenowe.

To właśnie placówki terenowe są najniższym szczeblem takiej organizacji. Wyróżnia się ich aż dwieście dwadzieścia. Znajdują się w większości miast Polski – i tych wielkich i w mniejszych miastach. Jeżeli ubezpieczony rolnik chce załatwić jakąś sprawę w KRUS – ie, chce dowiedzieć się czegoś w sprawie ubezpieczenia rolniczego czy zasiłków wypłacanych w ramach tego ubezpieczenia rolniczego wówczas udaje się właśnie do placówki terenowej. W niej załatwiane są najbardziej powszechne sprawy związane z ubezpieczeniem rolniczym.
Takich placówek terenowych jest najwięcej, aż 220. Dlatego też najłatwiej jest do nich dotrzeć. Rolnik nie musi dojeżdżać wielu kilometrów. Placówki znajdują się w wielu miastach, z racji, że jest ich wiele rozmieszczone są dość gęsto, stąd też nie jest żadną trudnością, by dotrzeć do najbliżej położonej placówki terenowej KRUS.
Placówki terenowe powstały z myślą o rolnikach, z myślą o załatwianiu spraw, wykonywaniu zadań dotyczących najważniejszych dla rolnika, ale jednocześnie drobnych zadań. Jeżeli rolnik ma potrzebę załatwić coś w KRUS – ie zawsze najpierw udaje się właśnie do takiej placówki terenowej. O tym, gdzie znajduje się najbliższa placówka terenowa KRUS możemy dowiedzieć się dzwoniąc do jakiegokolwiek oddziału KRUS. Tam z całą pewnością informacja taka zostanie nam udzielona. Możemy również wejść na stronę internetową KRUS i spojrzeć na wykaz placówek KRUS. Każdy rolnik doskonale wie, gdzie taka najbliższa mu placówka się znajduje. Nie raz bowiem był w takiej instytucji, nie raz załatwiał w niej ważne sprawy związane z ubezpieczeniem rolniczym.

PRZEWAŻAJĄCA CZĘŚĆ

pobrane (2)

Funduszu Rozwoju Socjalnego, z którego finansuje się proje­kty z dziedziny ochrony zdrowia, oświaty i opieki socjalnej;  Funduszu Mieszkaniowego, z którego udziela się pożyczek na zakup mieszkań dla osób o niskich i średnich dochodach;Centralnego Funduszu Amerykańskiego Wspólnego Rynku, z którego finansuje się deficyty, jakie mogą wystąpić w bankach centralnych.Przeważająca część kredytów banku jest przeznaczana na rozwój infrastruktury w krajach członkowskich, a przede wszystkim na rozbudowę sieci transportowej, elektryfikację i projekty wodno-me­lioracyjne.Azjatycki Bank Rozwoju (Asian Development Bank) został utworzony na mocy umowy podpisanej przez przedstawicieli państw azjatyckich na konferencji w grudniu 1965 r. Umowę tę podpisało początkowo 31 krajów, ale w latach następnych akces zgłosiły inne państwa.

POWOŁYWANE DO ŻYCIA

zdjecie_9888_nowoczesne_wnetrze_rezydencji

Banki międzynarodowe powoływane są do życia na podstawie umów międzynarodowych bądź też przepisów innej rangi. Działają one na jednym lub kilku kontynentach, a ich kondycja finansowa jest zróżnicowana.Po II wojnie światową Polska była najdłużej członkiem Między­narodowego Banku Współpracy Gospodarczej, który powstał na mocy umowy o rozliczeniach wielostronnych w rublach transfero­wych w dniu 22 października 1963 r. Umowę o jego utworzeniu zawarły rządy: Bułgarii, Czechosłowacji, Mongolii, NRD, Polski, Rumunii, Węgier i ZSRR. Bank został utworzony w celu popierania współpracy gospodarczej, finansowej, rozwoju gospodarczego oraz rozszerzania handlowych i gospodarczych stosunków z innymi pań­stwami. Organami zarządzającymi ustanowiono Radę Banku i Za­rząd Banku.

ŚRODEK PŁATNICZY

pobrane

Środkiem płatniczym strefy jest rand oraz waluty emitowane w Lesoto i Suazi w postaci banknotów, monet i monet okolicznościowych. Generalnie przyjęto zasadę wolnego transferu funduszy w ramach strefy. Dopuszczono jednak możliwość restrykcji, np. mających związek z inwestycjami lub likwidacją należ­ności. Rządy Lesoto i Suazi zobowiązały się do koordynacji kontroli dewizowej z południowoafrykańskim rządem. Potencjalnie można też przewidywać powstanie stref walutowych juana chińskiego i rupii indyjskiej, przy czym większe szanse mają Chiny. Biorąc pod uwagę istniejące realia, nie można jednak ustalić, kiedy może do tego dojść.

STREFA MONETARNA

images

Strefa monetarna randa (waluta Południowej Afryki) związana jest z procesem uzyskiwania niepodległości przez kraje afrykańskie. Byłe brytyjskie terytoria stały się państwami niepodległymi jako Botswana, Lesoto i Suazi. Botswana stała się członkiem MFW 24 lipca 1968 r., Lesoto —.25 czerwca 1968 r. i Suazi — 22 września 1969 r. Uzyskując członkostwo MFW, każdy z tych krajów utrzymał rand południowoafrykański jako obiegową walutę. Równocześnie każdy z nich pracował nad wprowadzeniem własnej: Suazi — lilangeni (1974 r.), Botswana — pula (1978 r.) i Lesoto — maluti (1980 r.).Na mocy porozumień smithsoniańskich z grudnia 1971 r. rand został zdewaluowany w stosunku do dolara o 4,76% (z 1,40 do 1,33 dolara). W czerwcu 1972 r. rand został upłynniony, a w związku z dewalua­cją dolara w 1971 r. wartość randa wzrosła o 11%. W połowie lat 70. doszło do porozumienia o współpracy monetarnej Południowej Afryki, Lesoto i Suazi.

ROZLUŹNIONA GOSPODARKA

Prywatne_fundusze_topie_5866573

W rezultacie rozluźnienia obowiązujących uprzednio rygorów wzros­ła też rola tokijskiego rynku kapitałowego. Na rynku tym umiesz­czane są zarówno europejskie, jak i pozaeuropejskie obligaq’e. Emi­tował tu obligacje nawet Bank Światowy, stając się tym . samym japońskim pożyczkobiorcą. Mimo iż formalnie nie istnieje strefa jena, należy jednak stwierdzić, że nie było dotychczas potrzeby jej tworzenia. Ponieważ jednak istnieją. bardzo silne powiązania gos­podarcze i finansowe pomiędzy Japonią a krajami Azji Południo­wo-Wschodniej (łącznie , z Singapurem i Tajlandią), stwarzają one naturalny grunt do powstania takiej strefy w niedalekiej przyszłości.